Zaczynamy!

Cześć, my się chyba poznaliśmy, co? Ile to już edycji za nami? Przez ostatnie lata mieliśmy ogromną przyjemność prowadzić redakcję gazetki festiwalowej „REC”, w której nasi zdolni autorzy i autorki (oraz okazjonalnie my sami) opisywaliśmy to, co teatry z całej Polski miały najlepszego do zaoferowania. W tym roku jednak przyszedł czas na zmiany… Proszę się nie obawiać, nie jest to ogłoszenie o zwinięciu gazetki. Przeciwnie: przekazana opiece wspaniałych Ady Łakomiak i Zuzanny Kluszczyńskiej wróci z nową energią, nowymi tekstami i nowymi twarzami (oraz kilkoma dobrze Wam znanymi).

Do Rzeszowa wrócimy także i my – w nowej roli. Nie przedłużając: bierzemy się za blogowanie. W tym roku obok gazetki chcemy zaoferować Wam jeszcze więcej treści. Omówienia spektakli, dramatów ze Sceny Nowej Dramaturgii oraz wydarzeń towarzyszących przeczytacie na swoich komputerach i telefonach, kiedy chcecie i gdzie chcecie. A że nie ogranicza nas papier, teksty będą dłuższe i bardziej pogłębione. Być może znajdzie się miejsce na kilka anegdot i żart tygodnia. Wypatrujcie pierwszego numeru już w najbliższą sobotę: w programie mamy Titanica w reżyserii Michała Siegoczyńskiego. Przygotujcie kapoki i widzimy się w Siemaszce!

Najlepszego

Mateusz & Natalia

Natalia i Mateusz

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Blog festiwalowy przy 63. Rzeszowskich Spotkaniach Teatralnych. Recenzje, omówienia, polemiki, plotki. Okazjonalne złośliwości w granicach zdrowego rozsądku. Bloga prowadzą Natalia Kamińska i Mateusz Kaliński.

Chcesz się z nami skontaktować? Napisz!

natalia.katarzyna.kaminska@gmail.com

mateuszkalinski1993@gmail.com 

Pozostałe wpisy

10 w skali Gombrowicza

Recenzja-omówienie „Rejsu. Historia” w reżyserii Radosława Stępnia

Rozmowy z drzewami

Recenzja koncertu-spektaklu Dopóki masz ogród w reż. Sławomira Gaudyna na podstawie poezji Anny Bernat 

Stwór tańczy i śpiewa

Państwo dyrektorzy i dyrektorki, reżyserzy i reżyserki – sprawa jest.

Wampir dziki, wampir zły, on ma bardzo ostre kły

O spektaklu Drakula w reż. Jakuba Roszkowskiego z Teatru Miejskiego w Gliwicach

Nie każdy gambit wygrywa partię

Recenzja dramatu „Szachy” Marcina Bałczewskiego

DRACULA- foto Jeremi Astaszow - net144

Atak wampirów! Są ofiary [drastyczne, zobacz]

Krwawe żniwo czwartkowego spektaklu!

Na początku było jabłko, czyli imaginarium baby polskiej

Jeśli życia daje ci jabłka, zrób szarlotkę. Recenzja spektaklu „Niech no tylko zakwitną jabłonie” reż. Wojciech Kościelniak

To który tym wielkim poetą był?

Recenzja spektaklu „Ferdydurke” w reżyserii M. Malca.

Dwunastu biernych ludzi, czyli zbrodnia w Wiśniowym Sadzie

Rozwiąż największą zagadkę kryminalną Festiwalu Arcydzieł

Czy zostaną ruiny, kiedy to wszystko runie?

Legenda głosi, że mieszkańcy Atlantydy odczuwali ból trzykrotnie silniej niż współczesny człowiek. Bo my czujemy ból, a mieszkańcy Atlantydy bul, bul, bul.

Share This